piątek, 20 kwietnia 2012

Jak przyśpieszyć sprzątanie ogrodu?

Jak przyspieszyć sprzątanie ogrodu?

Rafał Okułowicz29.08.2008, czytano 2,876 razy, pobrano kod HTML 10 razy, komentarzy 0.
Jesienią nasze ogrody, trawniki i rabaty pod drzewami zapełniają się opadającymi liśćmi. W większych ogrodach uprzątnięcie liści za pomocą grabi i miotły może być bardzo pracochłonne. No i co potem począć z taką stertą zgrabionych liści? Na szczęście jest ....
Jesienią nasze ogrody, trawniki i rabaty pod drzewami zapełniają się opadającymi liśćmi. W większych ogrodach uprzątnięcie liści za pomocą grabi i miotły może być bardzo pracochłonne. No i co potem począć z taką stertą zgrabionych liści? Na szczęście jest sposób na to, aby nie tylko przyspieszyć sprzątanie ogrodu, ale też zmniejszyć ilość wyrzucanych worków z liśćmi nawet 10-krotnie!

odkurzacze-ogrodowe-1

Wyobraź sobie, że masz wysprzątać swój dom lub mieszkanie za pomocą ściereczki i miotełki. Wszystkie dywany, wykładziny, podłogi. Bez użycia odkurzacza. Prawda, że było by to trudne i bardzo pracochłonne zadanie? Dziś już chyba nikt nie wyobraża sobie sprzątania domu bez tego urządzenia. Zastanawiamy się jedynie jaki odkurzacz kupić, ale nigdy nad tym, czy w ogóle warto go mieć.

W podobny sposób sprzątanie Twojego ogrodu przyspieszy zastosowanie odpowiedniego odkurzacza do liści. Odkurzacz ogrodowy to doskonały sposób na to aby wysprzątać i uporządkować ogród znacznie szybciej niż tradycyjnymi metodami. Za pomocą odkurzacza ogrodowego możesz sprzątać opadłe z drzew liście, drobne gałązki, ściętą trawę, szyszki, żołędzie, a także piach ze ścieżek, tarasów, podjazdów i posadzek w garażach. No i nie trzeba się obawiać, że zahaczysz rosnące obok kwiaty, co zdarza się gdy używamy grabi.

Odkurzacz okaże się szczególnie pomocny, jeżeli samodzielnie dbasz o ogród o większej powierzchni. Wówczas poczujesz wyraźną oszczędność Twojego czasu, a sprzątanie stanie się proste i wygodne. Zassane przez odkurzacz liście i inne odpadki ogrodowe od razu wpadną do worka podczepionego do odkurzacza. Nie trzeba się więc schylać aby je zbierać i wkładać do worków lub pojemników.

Czyszczenie powierzchni utwardzanych, takich jak np. ogrodowe ścieżki lub tarasy, stanie się nie tylko łatwiejsze i szybsze, ale też bardziej dokładne, niż przy tradycyjnym zamiataniu. Będzie można również zassać liście, resztki roślinne czy piasek ze szczelin i zakamarków, do których tradycyjną miotłą się nie dostaniemy.

Poza możliwością zasysania liści i innych ogrodowych odpadów, wiele odkurzaczy ogrodowych ma też możliwość rozdrabniania odpadków. Zassane liście, źdźbła trawy i niewielkie gałązki, zanim wpadną do worka, są dokładnie rozdrabniane. Przyniesie Ci to dwie bardzo ważne korzyści.

Po pierwsze: rozdrobnione odpadki zajmują w workach znacznie mniej miejsca. Objętość liści po rozdrobnieniu zmniejsza się ponad 10-krotnie! Dzięki temu mniej miejsca przeznaczysz na składowanie odpadów, a podczas ich wywozu na wysypisko możesz sporo zaoszczędzić.

Drugą korzyść odczujesz, jeżeli zebranych odpadków nie będziesz wywozić na śmieci, a przeznaczysz je do kompostowania. Otóż z rozdrobnionych liści, źdźbeł trawy i drobnych gałązek, kompost otrzymasz znacznie szybciej.




Elektryczny czy spalinowy?

To podstawowy dylemat, jaki pojawia się przy zakupie większości zmechanizowanego sprzętu ogrodowego (np. kosiarek czy nożyc do żywopłotu).

Odkurzacze spalinowe polecam posiadaczom większych ogrodów, gdyż lawirowanie z długim kablem pomiędzy drzewami i krzewami było by dość kłopotliwe. Poza tym użycie zbyt długiego kabla zasilającego (powyżej 30 m) wiąże się ze spadkiem mocy. Jeżeli nie mamy na działce źródła prądu, to w zasadzie pozostajemy bez wyboru - trzeba kupić sprzęt z silnikiem spalinowym.

Jednak silniki spalinowe mają też swoje wady - wymagają częstszej konserwacji, emitują spaliny (może być nieprzyjemne przy długotrwałej pracy), a także pracują głośniej niż silniki elektryczne.

Dlatego też do niewielkich ogrodów przydomowych, graniczących z innymi posesjami, zdecydowanie polecam elektryczne odkurzacze do liści. Pracują znacznie ciszej, są łatwiejsze w eksploatacji i prawie nie wymagają konserwacji, co jest ogromną zaletą przy użyciu amatorskim.

odkurzacze-ogrodowe-2

Przy użyciu odkurzacza elektrycznego warto jednak pamiętać aby nie używać go po opadach deszczu, gdy zasysane liście będą mokre. Gdy liście są mokre lub zalegają w różnych zakamarkach, bardziej wydajne okaże się użycie funkcji dmuchawy (fot. powyżej). Za jej pomocą liście podrywamy i przedmuchujemy w stertę na jedno miejsce. Podczas tej czynności liście nieco się osuszą i zassanie do odkurzacza osuszonych liści z jednej sterty będzie już bardzo łatwe.

                      

Jak podlewać rośliny ogrodowe?

Jak podlewać rośliny ogrodowe?

Rafał Okułowicz29.05.2007, czytano 7,520 razy, pobrano kod HTML 26 razy, komentarzy 1.
Przy podlewaniu roślin ogrodowych trzeba się trzymać pewnych reguł, aby podlewanie przynosiło jak najwięcej korzyści dla naszych roślin. Oto najważniejsze zasady sztuki podlewania...
W naszym klimacie panuje dosyć niekorzystny rozkład opadów w ciągu roku. Otóż rośliny potrzebują najwięcej wody późną wiosną i latem. W tym okresie z reguły opady nie są dostatecznie intensywne i występują dłuższe okresy suszy. Z tego względu regularne podlewanie staje się bardzo ważnym zabiegiem. Przy podlewaniu trzeba się trzymać pewnych reguł, aby podlewanie przynosiło jak najwięcej korzyści dla naszych roślin. Niektórzy nawet nazywają podlewanie "sztuką". Oto najważniejsze zasady "sztuki podlewania"!

Kiedy podlewać rośliny?

Roślin ogrodowych nie wolno podlewać w godzinach od 10:30 do 15:30, gdyż wówczas występują największe straty wody na skutek parowania z gleby i intensywnej transpiracji roślin. W słoneczne dni krople wody na liściach roślin działają jak soczewki skupiające światło, w wyniku czego może dochodzić do poparzenia roślin. Najlepszą porą na podlewanie jest wczesny ranek lub późne popołudnie. Nie zraszaj jednak roślin późnym wieczorem. Późne popołudnie jest lepsze, gdyż rośliny przed nocą zdążą jeszcze obeschnąć.

Jak często podlewać rośliny?

Ogólna zasada brzmi: lepiej rzadziej ale obficie niż codziennie małymi porcjami wody. Gdy rośliny podlewasz często ale mało obficie, woda nie wsiąka w glebę odpowiednio głęboko i nie dociera do korzeni roślin. Aby woda wsiąkła dostatecznie głęboko (poniżej 10 cm od powierzchni ziemi), podlewanie musi być wystarczająco obfite.

Ale uwaga: nieco inaczej jest w przypadku roślin uprawianych na balkonach w pojemnikach! Rośliny w pojemnikach wymagają częstego podlewania gdyż z niewielkich pojemników woda szybko wyparowuje. Im pojemnik mniejszy i bardziej wystawiony na słońce tym podlewanie powinno być częstsze. Rośliny w małych skrzyneczkach wiszących na balkonowych balustradach mogą wymagać podlewania nawet dwa razy dziennie (rano i wieczorem).

Nie bez znaczenia jest też rodzaj gleby w Twoim ogrodzie: rośliny uprawiane na glebach bardzo lekkich, muszą być częściej podlewane niż uprawiane na glebach ciężkich (gliniastych).

Jak długo deszczować rośliny?

Stanie na środku ogrodu z wężem do podlewania w ręku jest dość nudnym zajęciem, a do tego pod wieczór nieraz atakują nas komary. Niestety trzeba uzbroić się w cierpliwość, gdyż podlewanie długotrwałe mniej intensywnym strumieniem wody jest znacznie korzystniejsze niż krótkotrwałe zalewanie. Oczywiście tutaj pomocna okaże się także automatyczna instalacja nawadniająca.

nawadnianie2

Jak zatrzymać wodę w glebie na dłużej?

Szybkie przesychanie jest problemem szczególnie na glebach lekkich, piaszczystych. Pojemność wodną gleby lekkiej możesz poprawić poprzez wzbogacenie jej w materię organiczną, mieszając glebę z kompostem lub obornikiem. Korzystne jest także ściółkowanie gleby. Warstwa ściółki na powierzchni gleby spowalnia odparowywanie wody z gleby. Ściółkowanie najlepiej wykonać wiosną, gdy gleba jest jeszcze dostatecznie wilgotna. Jeżeli jednak nieco się spóźniłeś i ściółkujesz dopiero latem, wykonaj to bezpośrednio po obfitym podlaniu roślin.

Jakie rośliny potrzebują najwięcej wody?

Oczywiście różne rośliny mają różne zapotrzebowanie na wodę. Podlewanie zbyt obfite nie będzie korzystne (gnicie korzeni, choroby grzybowe), a dla niektórych roślin nawet bardziej szkodliwe niż susza. Ogólna zasada brzmi: im silniej wykształcony system korzeniowy tym roślina jest mniej wrażliwa na niedobory wody. Susza jest zatem najbardziej niebezpieczna dla roślin korzeniących się płytko.

W okresach suszy zwróć szczególną uwagę na odpowiednio obfite i regularne podlewanie roślin jednorocznych (zarówno warzyw jak i roślin rabatowych). W następnej kolejności podlewanie jest ważne dla płytko korzeniących się roślin wieloletnich, takich jak np. azalie i różaneczniki, hortensje, piwonie, funkie, paprocie. W sadzie szczególnej troski będą wymagać krzewy jagodowe (malina, truskawka, borówka wysoka, żurawina).
Rafał Okułowicz jest twórcą poradnika Ogrody oraz Domy i Mieszkania.

                                      

czwartek, 19 kwietnia 2012

Ogrodowe rośliny cebulowe jakich nie znacie

Ogrodowe rośliny cebulowe jakich nie znacie

31-08-2011 autor: rafaloku
Wśród ogromnej liczby roślin cebulowych uprawianych w ogrodach można spotkać zarówno gatunki zimujące w gruncie jak i wymagające corocznego wykopywania przed nadejściem silniejszych mrozów. Wszystkie one mogą pięknie zdobić każdą działkę pod warunkiem zapewnienia im podstawowych wymagań uprawowych. Wiele z nich nadaje się także do uprawy doniczkowej na balkonach i tarasach.
Cebulica dzwonkowata
Cebulica dzwonkowata
Omawiając tę grupę roślin, warto zwrócić uwagę, iż potocznie jako rośliny cebulowe określa się nie tylko te rośliny, których częścią podziemną jest cebula, ale też i te posiadające bulwy korzeniowe i kłącza. Rośliny tworząc cebule, bulwy oraz kłącza przystosowały się do przetrwania niekorzystnych warunków w postaci ukrytych pod powierzchnią ziemi pąków. Substancje zapasowe zgromadzone właśnie w tych trzech wymienionych organach odżywiają młode pędy z rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego, zanim te same nie zaczną samodzielnie się odżywiać na drodze fotosyntezy.
W ogrodach uprawia się przeważnie gatunki o dekoracyjnych kwiatach, które zdobią zwykle przez kila tygodni – wiosną i latem, chociaż kilka gatunków zakwita dopiero jesienią. Informacji o najpopularniejszych krokusach, tulipanach czy narcyzach jest bez liku. Dla odmiany pragnę przedstawić opisy kilku ciekawych, rzadziej spotykanych gatunków roślin ozdobnych wytwarzających cebule, bulwy lub kłącza, które warto wprowadzić do ogrodu ze względu na piękne kwiaty oraz niewielkie wymagania uprawowe.

Gatunki nie zimujące w gruncie

Acidantera dwubarwna (Acidanthera bicolor), nazywana potocznie mieczykiem abisyńskim, to wdzięczna roślina zakwitająca latem i jesienią. Z niewielkich bulw, bardzo przypominających bulwy mieczyków, wyrastają szablaste liście długości do 60 cm. W sierpniu i wrześniu spomiędzy liści wyłaniają się pędy kwiatowe zakończone gronami 6-9 pachnących kwiatów o białych płatkach z czerwoną plamką u podstawy. Rośliny niestety nie są dostatecznie odporne na mróz i po pierwszych przymrozkach trzeba koniecznie wykopać bulwy, które po oczyszczeniu powinny być przechowywane w chłodnym wolnym od ujemnych temperatur pomieszczeniu aż do kwietnia.
Tygrysówka pawia (Tigridia pavonia)
Tygrysówka pawia (Tigridia pavonia)
Tygrysówka pawia (Tigrida pavonia) to przybysz z krajów Ameryki Południowej, tworzący niewielkie bulwy, z których po posadzeniu wyrastają liście oraz pędy kwiatowe wysokości około 40 cm. Bardzo dekoracyjne kwiaty składają się z trzech dużych płatków zewnętrznych oraz trzech niewielkich płatków wewnętrznych w intensywnych barwach z charakterystycznym tygrysim rysunkiem w centrum. Kwiaty pojawiają się od lipca do połowy września. Bulwy wysadza się zwykle w drugiej dekadzie kwietnia w grupy po kilka sztuk. Po pierwszych jesiennych przymrozkach należy je wykopać i oczyszczone przechowywać w chłodnym i suchym pomieszczeniu przesypane trocinami lub torfem.
Eukomis (Eucomis sp.) to emigrant z Czarnego Lądu. Nazywany potocznie lilia grzywiastą ze względu na charakterystyczne zakończenie kwiatostanów. Z dużych cebul sadzonych w kwietniu wyrastają rozety liści i pędy kwiatowe wysokości do 50 cm. Niewielkie kwiaty zebrane są w duże kwiatostany zakończone pióropuszem liści. Cebule należy wykopać przed pierwszymi przymrozkami i oczyszczone z ziemi przechowywać w chłodnym pomieszczeniu aż do wiosny.
Błonczatka (Hymenocallis sp.) to bardzo dekoracyjna w czasie kwitnienia roślina cebulowa pochodząca z Peru. Wiosną z dużych cebul wyrastają długie błyszczące liście a, w czerwcu pojawiają się okazałe pędy niosące na szczycie kilka białych niezwykłej budowy kwiatów średnicy 10 cm. Zbudowane są one z 6 długich, wąskich płatków oraz silnie powcinanego przykoronka. Roślina nie jest odporna na mróz i wymaga wykopywania przed nadejściem jesiennych chłodów. Cebule sadzi się zwykle po połowie kwietnia w żyzną ziemię ogrodową. Rośliny należy wykopać z początkiem października, osuszyć, usunąć resztki liści i przechowywać do wiosny zasypane torfem w temperaturze około 12 st. C.

Gatunki zimujące w gruncie

Iksja (Ixia sp.) to roślina tworząca niewielkie bulwki, z których wiosną wyrastają wąskie, długie liście oraz delikatne pędy wysokości około 35 cm z wieloma jaskrawo zabarwionymi kwiatami o ciemniejszym środku. Bulwy sadzi się zwykle wiosną i pozostawia w gruncie na zimę jedynie lekko okrywając miejsce, w którym rosną rośliny.
Krokosmia (Crocosmia hybrida) potocznie nazywana cynobrówką ze względu na kolor kwiatów starszych mieszańców. Z bulwek posadzonych w drugiej dekadzie kwietnia wyrastają szablaste a w połowie czerwca pojawiają się pędy kwiatowe rozgałęzione na szczytach wysokości do 80 cm. Dzwonkowate kwiaty mają intensywną pomarańczowoczerwoną barwę. Rośliny okryte warstwą ocieplającą mogą spędzić zimę w ogrodzie. W ciągu ostatniej dekady pojawiło się na rynku ogrodniczym wiele nowych odmian wielkokwiatowych krokosmi, o zróżnicowanej barwie kwiatów, jednak nie są one wystarczająco odporne na mrozy by spędzić zimę na rabacie.
Psisąb - Erythronium hybrida
Psisąb - Erythronium hybrida
Belamkanda chińska (Belamcanda sinensis) to kłączowa roślina pochodząca z dalekiej Azji o mieczowatych, sinozielonych liściach oraz bardzo dekoracyjnych żółtopomarańczowych kwiatach z czerwonymi plamkami w centrum. Kwiatyśrednicy około 5 cm pozostają otwarte zaledwie jeden dzień lecz rośliny wydaja ciągle nowe pąki dzięki czemu kwitnienie rozciąga się od drugiej połowy czerwca aż do połowy sierpnia. Kłącza można sadzić na rabatach wioną i pozostawić w gruncie na zimę pod warunkiem okrycia miejsca w którym rosną warstwą ocieplającą.
Psiząb (Erythronium sp.) to bardzo ciekawy gatunek rośliny z rodziny liliowatych o charakterystycznym kształcie cebul, który dał początek polskiej nazwie. Rośliny w naturze porastają lasy liściaste Ameryki Północnej oraz Azji. Wczesną wiosną z cebuli wyrastają tylko dwa mięsiste liście pokryte purpurowymi plamami. Kwiaty zależnie od gatunku i odmiany mogą być białe, różowe lub żółte i rozkwitać od marca aż do połowy maja. Mogą pojawić się pojedynczo na szczytach pędów lub być zgrupowane po kilka sztuk. Cebule najlepiej sadzić jesienią po zaschnięciu liści w próchniczą, żyzną ziemię liściową na stanowisku półcienistym.

Przydomowe ogrody

Przydomowe ogrody



Najpopularniejszy jest styl ogrodu o naturalnym wyglądzie, o układzie nieregularnym. Istnieje jednak wiele innych stylów, spośród których możemy wybierać. Ogród regularny posiada układ symetryczny, prostokątne kształty, regularne elementy strukturalne takie jak pergole, widoki z prostymi ścieżkami obramowanymi łukami, prowadzące do odległych punktów ogniskowych. Innym stylem jest ogród wiejski. Wiejskie ogrody są czymś co możemy uzyskać, gdziekolwiek mieszkamy i niezależnie od wielkości działki. To ogród pełen tradycyjnych, rodzimych kwiatów, do których dostęp umożliwiają - niemal niewidocznie - kręte ścieżki. Róże i powojniki na wszystkich murach. Naprawdę powinien być bez trawnika. Ogród architektoniczny to ogród mały z elementami budowlanymi o wyraźnych kształtach takich jak nawierzchnie z płyt, murowane z cegieł pojemniki na rośliny, basen o regularnym kształcie. Posiada mało roślin o okazałych liściach. Kolejnym stylem jest styl japoński, którego charakteryzuje mały krajobraz z zagrabionymi powierzchniami wysypanymi tłuczniem, z otoczakami, wodą z mostkiem, japońskimi wyrobami kamionkowymi, krzewami i bonsai, nieruchomosci bez trawników. Ogród leśno-naturalistyczny obsadzony jest drzewami liściastymi z podsadzonymi różanecznikami, paprociami lub roślinami leśnymi, z naturalnymi ścieżkami (z kamieniami lub utwardzonego gruntu). Występują w nim wysokie trawy, sadzawki o naturalnych kształtach, rodzime żywopłoty, dzikie kwiaty. Do ostatniego stylu można zaliczyć dziedziniec - ogród w stylu śródziemnomorskim, na wpół regularny, o ozdobnej nawierzchni, z klasycznymi donicami, urnami, statuetkami, fontanną w wysokim basenie o regularnym kształcie lub w ścianie. Większość roślin jest tu w pojemnikach na tle ścian.

środa, 18 kwietnia 2012

Ogród o niedużych rozmiarach

Ogród o niedużych rozmiarach




Siedząc w kąciku wypoczynkowym, możemy do woli sycić wzrok widokiem naszej zielonej oazy. Nie najlepszym po­mysłem jest miejsce otwarte na cztery strony świata w centrum ogrodu, gdyż z wielu względów jest ono niewygodne. Najlepiej, jeśli kącik wypoczynkowy usy­tuowany jest z boku i z jednej lub dwóch stron został osłonięty murem lub żywopłotem. Ogród powinien być z te­go miejsca dobrze widoczny. Powierzchnię kącika możemy pokryć różnymi materiałami, np. deskami przy brzegu stawu.
Także w dużym ogrodzie powinny być zachowane właściwe proporcje. Na przykład jabłoń ozdobna zupełnie niknie na po­wierzchni 2000 m2. Dlatego w takim przypadku warto zdecy­dować się na naprawdę duże drzewo. Jeżeli nasze wy­marzone drzewo ma wąską, smukłą koronę o wyprostowanym pokroju, jak np. metasekwoja chińska, najlepiej będzie się prezentować w małej grupce zło­żonej z dwóch, trzech okazów.
Naturalnie ukształtowany staw nie razi sztucznością, jeżeli ma odpowiednią wielkość. Rozmiary zbiornika mają znaczenie także ze względów biologicznych. Im więcej wody jest w stawie, tym mniej problemów stwarzają glony. Latem woda nie nagrzewa się zbyt szybko, a przedostające się do stawu substancje odżywcze są mocno rozcieńczane. Starajmy się dla każdej strefy roślinnej w obrębie stawu przeznaczyć sporo miejsca. Duże powierzchnie, obsadzone rozmaitymi gatunkami roślin, stworzą bogate i zróżnicowane środowisko.
Gęsty, nieprzejrzysty żywopłot nie tylko zdobi ogród, ale jest także znakomitym parawanem, w ciepłe, letnie dni osłaniają­cym miejsce popołudniowej drzemki i zapewniającym mu in­tymną atmosferę. Jeżeli dysponujemy wystarczająco dużą po­wierzchnią, możemy sobie pozwolić na dosyć szeroką zieloną granicę. Ładny i szybko rozrastający się żywopłot łatwo utwo­rzą posadzone w dwóch rzędach niezbyt drogie, popularne i zdrowe krzewy kwitnące, jak np. forsycja, porzeczki złota i krwista, jaśminowiec i dereń.

wtorek, 17 kwietnia 2012

Oczko wodne - rodzaje

Autor:

Oczko wodne – rodzaje

Realizacja marzenia o posiadaniu własnego oczka wodnego nie wydaje się szczególnie skomplikowana. Koszt jego instalacji nie jest mały, nie jest to jednak również wydatek wymagający zaciągania kredytu, a do tego na krajowym rynku nie brakuje publikacji wyjaśniających osobom gorzej zorientowanym, jak przystąpić do budowy własnego akwenu wodnego. Tymczasem osoby, które podejmują decyzje o tym, ze oczko wodne pojawi się w ich przydomowym ogrodzie nie ukrywają przerażenia, okazuje się bowiem, że mówimy o wielu rodzajach rozwiązań tego typu, spośród których należy wybrać te najbardziej atrakcyjne.

Stosowane rozwiązania

Największą popularnością cieszą się oczywiście rozwiązania wykonane z użyciem folii, mamy bowiem w jej przypadku do czynienia z materiałem relatywnie tanim. Szybko możemy jednak przekonać się i o tym, że folia nie stanowi monolitu, a naprawdę atrakcyjne są przede wszystkim te rozwiązania, które charakteryzują się nieco wyższą ceną.
Oczko wodne wykonane z wykorzystaniem solidnej folii może jednak przyjąć dokładnie taki kształt, jaki sobie wyobraziliśmy, folia gwarantuje mu przy tym zarówno odporność na negatywny wpływ promieniowania słonecznego, jak i na uszkodzenia mechaniczne. Niestety, folia niskiej klasy w pewnym momencie zaczyna stanowić poważne zagrożenie dla środowiska naturalnego, wykorzystując ją musimy mieć zatem na uwadze to, że nadmierna oszczędność może nas zgubić.

Oczka wodne wykonane na bazie folii stopniowo wypierają zbiorniki betonowe, warto jednak zauważyć, że i one ciągle jeszcze posiadają spore grono zwolenników. Ci ostatni zwracają uwagę na to, że betonowe oczka wodne mogą być budowane na dowolnym podłożu, a do tego mogą posiadać fantazyjne kształty przywodzące na myśl prawdziwe dzieła sztuki. Niestety, zwolennicy tego typu rozwiązania muszą liczyć się zarówno z bardzo wysokim kosztem ich budowy, jak i z realnym ryzykiem pojawienia się pęknięć obniżających atrakcyjność oczka wodnego, nie bez znaczenia jest zaś i to, że beton utrudnia uprawę niektórych roślin typowych dla przydomowych akwenów wodnych.
Alternatywą dla rozwiązań budowanych z wykorzystaniem folii i betonu wydają się być zbiorniki murowane. I one, podobnie jak miało to miejsce w przypadku betonowych oczek wodnych, są polecane przede wszystkim bardziej zasobnym klientom, ich zaletą jest jednak to, że nie pękają tak często, jak omawiane powyżej propozycje tworzone z wykorzystaniem betonu.




Zostaw komentarz

Róże nie tylko do ogrodu

Autor:

Róże nie tylko do ogrodu

Róże są roślinami niezmiernie popularnymi, zarówno w uprawach ogrodowych, jak i jako kwiaty stosowane w kompozycjach florystycznych. Trudno się dziwić, gdyż wyhodowano niezliczoną liczbę odmian tych krzewów, nadających się do rozmaitych zastosowań.
Róże cięte znajdziemy w każdej kwiaciarni. Jako kwiaty na bukiety mają dwie zalety. Po pierwsze, jako krzewy, mają sztywne łodygi i długo zachowują świeżość. Poza tym są kojarzone z miłością i wyrażaniem uczuć, a to sprawia że są dobre na wiele okazji.
Róże zostały też pokochane przez ogrodników. Choćby jeden krzew różany można spotkać w niemal każdym ogrodzie przydomowym czy na działce. Trudno się dziwić, skoro każdy wśród róż znajdzie coś dla siebie. W swojej mnogości rozmaitych odmian i form, róże zostały podzielone na grupy. Wśród nich znajdziemy doskonałe krzewy na ogrodowe rabaty (tzw. róże rabatowe), wspaniale kwitnące róże wielkokwiatowe czy nawet pnącza, doskonałe do obsadzania murków, kratek czy pergoli (róże pnące). Ostatnio bardzo lubiane są drzewka różane, czyli odmiany szlachetne szczepione na wysokim pniu. Można je uprawiać nie tylko w ogrodach ale i na balkonach w donicach.
Z kolei w kwiaciarniach można spotkać róże miniaturowe, sprzedawane jako rośliny doniczkowe. W stanie kwitnienia stanowią doskonałą ozdobę mieszkania. Potem wysadza się je na zewnątrz, gdzie przy odpowiedniej pielęgnacji, mogą rosnąc przez kolejne lata. Dzięki temu każdy może teraz mieć róże choćby na balkonie czy tarasie.
O posadzeniu tych krzewów warto pomyśleć właśnie wiosną, to doskonały moment. Kolejna dobra pora na sadzenie róż będzie dopiero jesienią. Przy sadzeniu jesiennym trzeba tylko pamiętać, aby podnóże krzewów obsypać kopczykiem ziemi (chroni miejsce okulizacji przez przemarznięciem), a także owinąć koronę krzewu materiałem izolującym. To drugie nie zawsze jest konieczne – zależy od mrozoodporności danej odmiany i warunków panujących w miejscu sadzenia.

Zostaw komentarz